3e Vierdaagse dag

Dag van Groesbeek met daarin de bekende Zevenheuvelenweg.

Gisteravond nog geprobeerd om de foto's van Edgar en Ton op mijn blog te zetten, maar met mijn trillende handjes en mijn behoorlijk moe zijn is dit helaas niet gelukt. Probeer ik na de Vierdaagse opnieuw. Daarna heeft Ine mijn blarenpoot vakkundig afgeplakt en ik kan jullie alvast verklappen dat dat zeer deskundig is gedaan, want vandaag had ik geen centje pijn en ik heb er ook geen blaar bijgelopen. Chapeau Ine. Wat is het toch een wereld-pedicure. Om 10.00 gaan slapen en ik was vrijwel meteen "vertrokken".

Deze dag was in de vorige versies altijd mijn leukste dag en ik kan jullie reeds verklappen dat het vandaag ook erg leuk was. Ik ben nu behoorlijk fit en lang niet zo kapot als gisteren.

We komen al in het ritme. Weer om 05.30 op en om 07.35 gestart. Weer gestaan in de trein en nu ging de discussie over het aantal blaren bij alle treinreizigers. Recordhouder was een man met 12 blaren en hij lachte ook nog. Ik met mijn ene blaar heb de competitie gewonnen. Op het station in Nijmegen zat al een pianist te spelen. Gezelligheid kent geen grenzen.

Toen we met de hele trein richting start liepen werden we ook nu weer opgewacht door vrolijke studenten. Best gezellig. Ook nu was er daar eentje bij, die ladderzat was. Met een fles in de hand hield hij een hele toespraak. Wij hadden geen idee waar het over ging. Als afsluiting wilde hij heel stoer een flinke slok nemen, maar hij verslikte zich hevig. Hij begon flink te hoesten en voor hij het wist stond hij wat bedremmeld naar de inhoud van zijn maag te kijken die hij over het trottoir had gesproeid. Gelukkig niets over mijn schoenen. En gelachen dat we weer hebben.

Bij de start wordt het steeds drukker. Waarom weet ik niet. Nu duurde het 25 minuten eer ik "los" mocht. Al gauw liep ik een krasse Zwitserse baas achterop met een kerstboom van vlaggen achterop. Zie foto's. Ik ben naast hem gaan lopen en heb een half uur lekker kletsend met hem doorgestapt. Hij kwam uit Luzern en daar op die roeibaan heb ik ook ooit nog eens in een boot gezeten. Plotseling wordt ik op mijn rug getikt, omhelsd en gekust door een goede vriendin: Marian uit Goirle (ein ech Venloos sieske). Zij liep samen met 3 andere dames en we hebben een uur lang, bijna tot in Malden bijgekletst, want met vastenaovend was dat niet echt gelukt. Ondertussen liepen we ook nog een Nepalese meneer voorbij, die d.m.v. een bord alle Nederlanders bedankte voor de hulp na de aardbevingen. Zie foto. Om 9 uur hielden Marian en haar vriendinnen halt voor een sanitaire stop en ben ik doorgelopen.

Om 10.15 heb ik op de dijk van Malden naar Mook gepauzeerd. Heerlijk met uitzicht op het Maas Waal kanaal, waar ik zoveel roeikilometers heb liggen.

In Mook werd de weg even smal en liepen we hutje bij mutje. Daar liep ook een zeer luidruchtige Amsterdamse, die druk gesticulerend de mensen uit Mook begroette. Ze kletste iedereen gaten in de sokken. Hierbij lette zij totaal niet op haar medelopers, waardoor ze er een aantal op de hakken trapte (mij ook dus) en een man met haar elleboog tegen het hoofd stootte. Ze verontschuldigde zich elke keer luid met een of ander l.l-smoesje, maar wij waren haar snel zat. Er stonden een aantal paaltjes op het pad en daar waarschuwden wij elkaar voor. Doordat zij niet oplette liep ze er vol met haar kruis tegenaan. Als het een man was geweest had hij nu toverballen gehad. Ik keek om en zag dat er genoeg hulp voor haar was en toen ben ik maar gauw doorgelopen.

Na Mook op weg naar Groesbeek een erg lang vrij steil omhooglopend stuk. Gelukkig onder de bomen. En daar had ik geluk. Komt er een leuke dame naast me lopen om over de Camino te praten. Het was Leila uit Helsinki, een gepensioneerd journaliste, die nu free lance voor haar krant verslag deed. We waren door al ons gepraat vrij snel in Groesbeek. Hier ging zij nog wat foto's maken en ben ik doorgelopen. In Groesbeek was het net alsof je door een patatkraam liep. Overal de lucht van vette hap en daar had ik helemal geen zin in. Het leek er wel carnaval.

Daarna eindelijk de Zevenheuvelenweg op en daar raakte ik in gesprek met Rianne uit Hout Blerick. Daar waren we ook weer een half uur mee bezig en toen ging zij pauzeren. Ik heb er nog een heuvel bijgepakt en heb om 12.30 gepauzeerd vlak voor Berg en Dal met nog 7km te gaan. Ook nog sokken gewisseld. Bij het uitlopen van de rustplaats liep ik Willem uit Nijmegen van de eerste dag weer tegen het lijf en samen zijn we verder gelopen. In Berg en Dal was het erg warm en weinig wind. Alle wandelaars worden dan moe en er wordt steeds minder gepraat. Gelukkig maken de mensen langs de kant genoeg lawaai.

Om 14.25 was ik al binnen. Weer een geweldige dag gehad en geen blaren erbij gelopen, dankzij het vakkundig tapewerk van Ine.

De temperatuur vandaag: vanochtend 17C en in de middag 27C.

En oh ja: de logistiek (Klasse I) van vandaag, wederom in volstrekt willekeurige volgorde: 3 liter water en een kop koffie. 4 krentenbollen met suiker, 2 bananen en 2 snelle Jelles. Totaal 8,5 uur reizen en lopen.

Morgen de laatste dag. Ik moet mijn medaille nog opduiken, krentenbollen smeren, douchen en dan toch maar weer gaan slapen.

Morgen komt Ine me weer afhalen en na afloop trekken we dan "onze oude, heerlijke stad" in. Dus ik weet niet of ik morgenavond in staat ben om te schrijven. Anders wordt het zaterdag.

2e Vierdaagse dag

De dag van Wijchen. Ook wel rose woensdag genoemd. Dus moest ik van Ine vanochtend een rose shirt aan. Dat heb ik dan ook maar gedaan.

Weer om 05.30 opgestaan. De trein in Nijmegen was gelukkig niet helemaal mudvol, maar ik heb toch moeten staan. Om 07.40 ben ik vertrokken. Bij de start kwam ik erachter dat we gisteren geen 34 maa ‘slechts” 33km hadden gedaan, maar dat het er vandaag wel 34km zouden worden. Daar heb ik me dus maar op ingesteld.

Weg uit Nijmegen. Ook nu werden we weer uitgeleide gedaan door lollige en/of zatte studenten, maar dat heft wel iets. Een van deze knullen stond luid te zwaaien voor een obstakel, dat we er niet over zouden struikelen. Maar omdat hij echt ladderzat was stond hij niet meer vast op zijn pootjes en jawel hoor, meneer struikelde zelf over zijn obstakel en geen recht op zijn plaat. Alletwee de volle bekers bier, die hij in zijn handen had, waren nu leeg. Wat hebben we staan lachen.

Het stuk tussen Nijmegen en Alverna en Wijchen duurt altijd best wel lang, maar gelukkig kwam ik 2 oud-Digital collega’s tegen, waar ik even mee heb gepraat. Ook heb ik nog een hele tijd met Harrie uit Nijmegen Noord gelopen. Hij bleek al 3 camino’s te hebben gedaan. Chapeau. Na Wijchen kwam ik Jan uit Rotterdam tegen, die ook wil gaan. Hij heft met het hemd van mijn lijf gevraagd. Net voor Wijchen voel ik dat de eerste blaar zich aan het vormen is, benieuwd wat het gaat worden.

Om 11.15 was ik in Wijchen. En nu maar uitkijken naar Ine en haar vader en naar Ton en Edgar. En jawel hoor ze zaten op de afgesproken plaats. Was erg gezellig. Hier heb ik sokken gewisseld, maar de blaarvorming viel gelukkig mee.

Na Wijchen wederom een lang stuk naar Beuningen en Weurt. Op dit traject heb ik om 13.30 nog gerust voor de laatste 7 km op een rustplaats van de Canadezen, maar ik mocht er toch op. Hier liep ik weer moeder en dochter van gisteren weer tegen het lijf. Zij vertrokken net. Dochter was net gemasseerd door een mannelijke masseur. Ze keek er nog blij van. Met hun ging ook alles goed. Op deze laatste rust merk ik dat ik ouder en stijver wordt: het op de grond gaan zitten begint meer op een project te lijken: alle bewegingen plannen. Gelukkig ben ik niet de enige. Het opstaan wordt ook een project. Hierbij moet ik weer aan het roeien denken. Vroeger stapte ik uit de boot na een training. Nu tijger ik er uit.

Het laatste stuk in Nijmegen (5km) is altijd wel leuk heel veel gezellige mensen in het Waterkwartier en daarna langs de volle terrassen langs de Waal, daarna de stad in: het was er tjokvol en beregezellig. Om 15.30 meldde ik mij weer terug op de Wedren. Ook deze keer hadden ze onderweg mijn knipkaart kapot genipt; 2 gaten er in, maar dat moet. Ik heb weer een nieuwe gekregen voor morgen.

Om 17.00 was ik weer thuis en heb ik een tijdje in bad gelegen. Nu dit artikel schrijven en dan spaghetti en dan naar bed. Ik ben goed moe.

Morgen schijnen het echt precies 30km te zijn. Ik ben benieuwd.

Vandaag was ook weer een fijne loopdag. Vanmorgen met 15C vertrokken (lekker koel) en met 25C geeindigd, maar altijd weer die koele bries.

Ook vandaag heb ik me ook weer op de been gehouden met (in willekeurige volgorde): 2 bananen, 4 krentenbollen met suiker, 4 snelle Jelles, 2 liter water en 1 ijsthee van Ton en Edgar. Nu vanavond nog wat water wegwerken. Vandaag ben in totaal 10 uur in actie geweest met lopen en reizen en heb 1 blaar opgelopen en die gaat Ine nu vakkundig behandelen.

Morgen de Zevenheuvelendag.

1e Vierdaagse dag

De dag van Elst.

05.30 opgestaan en mijn rugzak in orde gemaakt. Krentenbollen had ik gisteravond al gesmeerd en de snelle Jelles had ik er ook al ingestopt evenals mijn sandalen, mijn poncho en mijn paraplu. 2 liter water in de camelbak (met ijsklontjes) en om 06.00 vertrok ik richting Nijmegen Dukenburg. De trein was mudval (haringen in een ton idee). Het was net alsof de NS had besloten voor deze dag extra korte treinen in te leggen, maar dat verzin ik hier ter plekke. Om 5 over 7 sloot ik aan in de startrij en om 07.35 was ik weg. Het was vooral het eerste stuk heel erg druk.

Rond 8 uur wordt ik op de rug geklopt door Willem uit Dordrecht (liep voor de 18e keer) en hij was ook naar Santiago geweest. We hebben gedurende meer dan 2 uur ervaringen uitgewisseld. Heel erg leuk. Intussen werden we nog een stuk of 5 keer door andere lopers aan Santiago herinnnert. Ook door een Deen.

Om 10.30 mijn eerste rust genomen in de buitenwijken van Elst. Kwam ik naast een paar dames uit Sevenum terecht en die zagen op hun GPS dat we al bijna 13km hadden gelopen. Maar dat was verneukeratief want in het officiele Vierdaagseboekje staat dat de 30km van vandaag bijna 34km zou zijn. plus de km van en naar het station in Nijmegen, zouden het voor mij toch mooi 36km maken. Waarvan akte.

In Elst kwamen de 30, 40 en 50km bij elkaar. Daar stonden we soms tegen elkaar aan gepropt. Ik trof het niet, want ik stond net achter en benedenwinds van een meneer, die verschrikkelijk naar oud zweet meurde. Ik heb er maar niets van gezegd want die vent was meer dan 2 mter lang. Ik paste er met gemak 2x in. Gelukkig stonden naast hem 2 dames, die zich met zonnebrandcreme stonden in te wrijven. Toen ben ik daar maar achter gaan staan: veel lekkerder lucht en mooier uitzicht (het was immers erg "manvriendelijk" weer.

Door naar Valburg. Daar rook ik reeds de barbecue en jawel hoor: Een heel varken aan het spit. Om 11.30 weer even gerust met krentebollen en snelle Jelles. Ik was blij dat ik zoveel had meegenomen, want er was overal wel genoeg te koop, maar je moest steeds in de rij staan en dat heb ik zo vermeden. Daar heb ik minstens een half uur mee gewonnen.

Om 13.00 heb ik voor de laatste maal gerust in Oosterhout, vlak voor we de beroemde en beruchte dijk opliepen voor de laatste 9km terug naar Nijmegen. Ook heb ik daar sokken gewisseld en dat was best lekker.

Het laatste uur op de dijk had ik geluk, want: a. waaide daar een lekker fris windje en b. trof ik daar een moeder met haar dochter van 23 uit Grave en met hun heb ik tot in Nijmegen gelopen. Ze waren in Nijmegen geboren en dus konden we ervaringen uitwisselen over de stad en haar kroegen, restaurants, enz. enz.

Om 15.00 uur precies was ik terug op de Wedren om me af te melden en mijn nieuwe stempelkaart op te halen en Ine te bellen. Ging allemaal erg vlot en toen kon ik eindelijk mijn wandelschoenen verwisselen voor mijn sandalen. Zaaaaalig. Alleen blote voeten op koude stenen ging niet. Het waren door de zon warm geworden planken.

Daarna terug naar het station en nu in een vrijwel lege trein naar mijn auto. Om 17.00 was ik bij mijn schoonvader, want die is jarig. Maar om 20.00 ben ik naar huis gegaan om dit te schrijven, te douchen en sokken te wassen.

Vandaag was een fijne dag. Vanmorgen met 21C vertrokken en met 29C geeindigd, maar altijd die koele bries.

Ik heb me op de been gehouden met (in willekeurige volgorde): 1 banaan, 4 krentenbollen met suiker, 6 snelle Jelles, 2 liter water en 1 kop koffie. Bij mijn schoonvader heb ik nog 2 liter limonadesiroop weggewerkt. Ik ben in totaal 9,5 uur "in de weer" geweest met lopen en reizen. Leek wel wat op een caminodag.

Blaren heb ik ook niet. Dus wat wil ik nog meer. Nu lekker douchen en slapen en morgen "just another day in the office".

Aanmelding Vierdaagse van Nijmegen 2015

Vandaag samen met Ine naar Nijmegen geweest om me met mijn inschrijfformulier daadwerkelijk “in persoon” aan te melden voor deelname aan de 99e Vierdaagse van Nijmegen. Eigenlijk de laatste echte voorbereiding voor mijn wandeling naar Santiago: 4 dagen a 30 km. Aanmelding was binnen 5 minuten gepiept. Ik ben nu voorzien van een blauw polsbandje.

Het was al heel erg gezellig druk in Nijmegen. Na de aanmelding hebben we een tijdje door "onze oude stad" gezworven, waar we meer dan 12 jaar hebben gewoond. Alsof we nooit weg waren geweest.

Toen we op het eerste terrasje zaten (wat waren ze allemaal vol) kwam ik naast een meneer terecht die ook in het verleden naar Santiago had gelopen en gelijk zaten we ervaringen uit te wisselen en dit gesprek heeft me doen besluiten om mijn jacobsschelp maar achter op mijn rugzak te hangen en dan maar zien wat dit nog voor gesprekken oplevert de komende 4 dagen.

In de eerste weken van juli heb toch nog aardig wat gelopen: In totaal 103 km, waardoor mijn totaal voor dit jaar op 490 is gekomen. En als het goed is komen daar deze week dan dus nog 120 km bij. Jaja, we lopen wat af deze dagen.

Leuk is het om te ervaren hoe iedereen meeleeft. Van een heel lieve collega roeier heb ik zelfs een uitgebreid overlevingspakket gekregen: Meer dan 20 snelle Jelle’s. In het reklamefilmpje zie je dat je er langer van kunt blijven roeien. Benieuwd of ik er ook langer van blijf lopen. Hartelijk dank Margot. Ik beloof dat ik ze allemaal op eet, want ze zijn erg lekker.

Het worden lange dagen; 05.30 op, ontbijten en vervolgens met de auto naar Nijmegen Dukenburg, daar de trein naar Nijmegen Centraal nemen en dan naar de Wedren om rond 07.15 te starten. ‘s Middags bij aankomst moet dat dus in omgekeerde volgorde terug. Benieuwd hoe laat ik weer terug ben in Venlo. We zijn er klaar voor en wat mij betreft mag het nu echt beginnen.

Voorbreiding juni 2015

De hele maand juni genoten van vakantie met prachtig weer in Zuid Frankrijk in de Oostelijke Pyreneeen. Hetzelfde weer zoals het momenteel hier in Nederland is alleen met een veel minder hoge vochtigheidsgraad, waardoor het daar veel aangenamer was. In deze periode heb ik in totaal 85 km in de hitte gelopen, waarvan 12 samen met Ine. Mijn totaal aantal kilometers voor dit jaar is hiermee op 385 gekomen.

Maar ook veel lekker gegeten en gedronken en de conclusie van de weegschaal was dat er ondanks het lopen toch weer wat kilo's zijn bijgekomen. Dus is nu het grote genieten weer begonnen: geen alcohol, heel veel water, minder calorie en koolhydraatrijk voedsel en meer van die leuke dingen om het er weer af te krijgen.

Daar gaan we in juli nog meer aan doen, want deze maand start op 21 juli mijn derde Nijmeegse Vierdaagse (4 dagen a 30km). Voor deze datum wil ik nog een aantal trainingen doen waarbij ik meerdere dagen achter elkaar loop. Misschien schrijf ik over deze ervaring ook nog wel iets in dit blog maar ik beloof niets. Het worden lange dagen: 's morgens om 5.30 opstaan dan met de auto naar Nijmegen Dukenburg en vandaar met de bus naar de start om 07.30 op de Wedren. Vervolgens 30 km lopen in 6 a 7 uur en dan dezelfde reis in omgekeerde volgorde weer terug.

In deze periode wordt ik ook geconfronteerd met het stellen van prioriteiten. Je moet er toch wat voor over hebben om de droom, die je reeds 50 jaar hebt, achterna te kunnen lopen. Zo zal Ik een aantal roeiactiviteiten (clinics en toertochten) moeten missen en dat is best wel vervelend. Want niets is leuker om In dit mooie weer op het water te zijn met leuke en gezellige collega's (m/v).

En tijdens mijn echte tocht in september zal ik de twee operaconcerten in Venlo en Heerlen met Venlona moeten missen. Gelukkig kan ik de concertreis naar Timisoara in Roemenie wel meemaken omdat ik speciaal daarvoor mijn tocht naar Santiago naar achteren heb verschoven.

Wat de reis zelf naar Santiago betreft moet ik nog treinkaartjes regelen voor de trein van Madrid naar Sahagun. Ik krijg het niet voor elkaar om dit via de site van RENFE (de Spaanse spoorwegen) te doen. Maar dat ligt natuurlijk gewoon aan mijzelf. Dus schakel ik hiervoor maar het reisbureau in.

Met al deze activiteiten is het aftellen nu echt begonnen en dat gaat best vlug.

Voorbereiding mei 2015

L’histoire se repete: D.w.z. ook in mei ging de voorbereiding niet volgens plan. Ook hier was mijn niersteen weer de oorzaak. De vergruizer had er wel een stuk “afgeschoten” maar er was ook nog een stukje achtergebleven. Dit moest operatief worden verwijderd. Er hoefde gelukkig niet gesneden te worden, maar het ging labroscopisch. Details zal ik jullie besparen, maar het is gewoon goed afgelopen: Niersteen is weg en Chris is weer “als nieuw”.

Toch heb ik 14 dagen niet kunnen sporten en dat vond ik niet leuk om het maar wat eufemistisch uit te drukken. Inmiddels gaat het weer allemaal goed en heb ik alweer gerend, geroeid en gewandeld. Dat laatste echter maar 40 km. Totaal dit jaar sta ik nu op 300km.

Het goede nieuws is echter dat ik morgen zonder nierstenen op vakantie kan en dat is toch weer een zorg minder. Kan ik ook weer zonder problemen in de hitte gaan trainen (schoenen zijn al ingepakt).

Voor de vierdaagse heb ik inmiddels alle papieren binnen. Hier hoef ik alleen nog maar de speciale trajectkaart van Veolia te kopen en dan kan ik goedkoop 5 dagen op en neer naar Nijmegen in juli.

Inmiddels heb ik ook de vlucht geboekt van Dusseldorf naar Madrid. Op vrijdag 28 augustus vertrek ik. Aansluitende treinen kon ik nog niet reserveren. Dat kan pas na 1 juni, maar ook dat gaat wel lukken.

In juni dus met vakantie en ik hoop dat het er net als vorig jaar weer flink warm wordt zodat ik ook weer een aantal dagen echt in de hitte kan trainen.

Voorbereiding april 2015

Ook in april ging de voorbereiding niet helemaal volgens plan. Nog een keer op de niersteenvergruizer gelegen, maar ook dit heb ik overleefd. Echter ze zijn niet verdwenen en nu gaan er 2 operaties in dagbehandeling worden gepland, maar ik heb de specialist al duidelijk gemaakt dat ik in juni echt op vakantie ga en in augustus zeker naar Santiago. Ik ga nu opzoeken wat nierstenen in het Frans en Spaans zijn. Wordt vervolgd.

Ondanks alles heb ik toch nog 85 km gewandeld en dat ging heel erg makkelijk. Voor dit jaar zit ik al op een totaal van 260 km.

Inmiddels is de inschrijving voor de Vierdaagse helemaal rond. Via het scannen van inschrijfformulieren heb ik helemaal kunnen bewijzen dat ik de Vierdaagses van 1969 (waar blijft de tijd) en 1990 echt helemaal heb gelopen. Dit allemaal onder het motto: Wie wat bewaart, die heeft wat. Als het me dit keer ook lukt krijg ik een “3”-tje op mijn medaille en lig ik ook weer 1 vierdaagse voor op Rob en Gijs. Ton en Edgar hebben reeds toegezegd dat zij me zullen verzorgen de tweede dag in Wijchen. Ik kijk er nu al naar uit.

Ook wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om alle mensen te bedanken, die mij extra fotoruimte cadeau hebben gedaan. Ik ben nu goed voorzien: d.w.z ik heb nu nog ruim 5300 foto’s over. Dat betekent, dat wanneer ik 25 dagen loop ik elke dag meer dan 200 foto’s kan maken en op de site zetten. Dat gaat mij zeker NIET lukken.

Mijn oud NAVTEQ collega’s in Barcelona en Santiago heb ik ook reeds benaderd en zij zijn er ook weer helemaal klaar voor. Toch weer een hele geruststelling.

Wat mij betreft hoop ik in mei wat meer kilometers te maken. Het lopen gaat lekker. Ook wil ik in mei kijken in hoeverre ik mijn heenreis naar Carillon de los Condes reeds kan regelen. De voorbereidingen voor de vakantie in juni gaan dan beginnen en ik hoop dat het dan flink warm is zodat ik ook weer kilometers in de hitte kan maken.

Voorbereiding maart 2015

Ook de voorbereiding in maart werd verstoord: niet alleen door de aanhoudende verkoudheid en griep, maar ook nog door nierstenen. Ik ben net terug van de niersteenvergruizer waar men mij in 44 minuten 4200 (vierduizend en tweehonderd) schokken door mijn lijf heeft gejast. Maar zoals jullie aan dit schrijven kunnen zien leef ik nog en mag ik volgende week nog eens.

Maart stond ook in het teken van het rennen: Zowel de Berdenloop (7,5km in 50 min) als de Venloop (met goed gevolg heb ik hier weer 10km gerend in iets meer dan1 uur en 3 minuten). Bovendien had ik eerder die dag reeds de 500m bambinoloop gedaan samen met Rob en Lotte. Een geweldige ervaring.

Ondanks alles heb ik toch ook nog 60km wandelend kunnen trainen en tijdens een van deze tochten naar Arcen ontmoette ik, terwijl ik op een bankje koffie uit mijn thermosfles zat te drinken, een Spanjaard, die zijn regio Catalonie in Nederland aan het promoten is. Toen hij hoorde dat ik trainde voor Santiago hadden we meteen en klik en hebben we een tijdje over de Camino zitten praten. Dat is toch wel leuk. We hebben samen uit een bekertje van mijn koffie gedronken en zijn daarna weer ieder onze eigen weg gegaan. Bijna een Camino ervaring.

Het echt goede nieuws van deze maand is dat mijn inschrijving voor de Vierdaagse van Nijmegen rond is. Nog een kleinigheid: Ik moet met foto’s en inschrijfpapieren bewijzen dat ik echt twee keer heb gelopen. Dat wordt mijn vierdaagse project voor april. De fotoboeken waar dit in moet staan heb ik al gevonden.

Hopelijk kan ik in april wat meer wandelen. Als er geen gekke dingen gebeuren moet dit gaan lukken en met die nierstenen komt het ook wel goed. Het is tenslotte de zesde keer dat ik ze heb.