4e etappe: Cizur Menor - Obanos

Gisteravond eerst nog voordat het licht uitging metSonja en Robert de halve fles wij leeggemaakt. Ik ben helemaal bij met mijn blog. Alleen nog geen foto´s. Ook heb ik mijn tanden nog gepoetst zoals dat moet van mondhygieniste Karin.

Morgen alleen op pad zonder mijn maatjes van de laatste 2 dagen Karin en Max. Dat wordt weer wennen. Morgen naar Obanos: maar 17 km, meer doe ik ook niet om niet te forceren. Er zit een flinke heuvel in aan het begin.

Jullie raden het al: 06.30 op. Eerst afscheid genomen van mijn extra batterij. ER was geen verbinding meer met mijn Iphone en niemand kon het hier repareren. Ook mijn Bever lepel/vork/mes heb ik afgegeven aan Alba, een leuke meid van 13 uit Barcelona, die met haar ouders samen de camino loopt. Zij vond het een pracht ding en mij scheelde het toch weer 7 gram.

Eerst in het dorp 2 bananen gekocht voor EU 0,80 daarna samen elopen met rex en Zorka uit Adelaide en Barbara en Andrew uit Wroclaw (Polen). het ging gelijk bergop en het werd steeds steiler 2,5m uur lang. Na 2 uur bereikten we de top en geen zon. Vlak voor de top nog even een dubbele cafeo con leche met een bacalo voor EU 5,20 in Zariguiegui en daarna (gevaarlijk) steil naar beneden. Ging goed metb meijn stokken.

2e rust in Uterga: een dubbele cafeo con leche met een sinaasappel voor EU 3,50. Ik doe zelfs suiker in de koffie om snel suikers aan te vullen. Ik krijg immers de calorieen die ik verbrand toch niet bijgegeten.

Bij de sinaasappel heb ik voor het eerst mijn zakmes gebruikt. Mijn opinel mes nog steeds niet.

De hele tocht genoten van de vergezichten. Hetb lijkt veel op de Arriege, waar wij ons huisje hebben gehad. Het laatste stuk ging lekker snel. Kwam nog langs een bushalte met een bankstel erin. Ben toch maar doorgelopen.

Aangekomen in Obanas werd ik aangehouden door een paniekerig oud echtpaar. Het bleken duitsers, die de weg kwijt waren. Zij deden de camino per auto en ik was stiekum blij dat ze daarom de mooiste stukken missen.

Snurken

Er doen geruchten de ronde dat er op de camino veel wordt gesnurkt.

Welnu, dat kan ik bevestigen: Er wordt wat afgezaagd en geronkt en ik ben niet de enige!!!!

Welterusten.

3e etappe: Larrasoaña - Cizur Menor

07.30 op en 08.00 lopen. Vandaag maar 21 km. Spierpijn viel reuze mee (3e en 4e dag zijn meestal het ergste). Gisteren had ik van Max een magnesiumtablet gekregen. Alle plaatselijke geleerden waren het erover eens dat dit helpt.

Voordat we vertrokken wasren alle 21 het eens dat er verschrikkelijk werd gesnurkt. Ik kon dat beamen want toen ik er uit moest om te plassen snurkte de rest gewoon door. De daaropvolgende discussie over wel of geen oorproppen en zo ja welke types, heb ik niet meer gevolgd.

Na 1,5 uur ontbeten aan een riviertje bij Zuriain. Heerlijk dubbele cafeo con leche met een nog lekerderderder bobadilla (of zoiets) vers stokbrood met gebakken spek ertussen . Dit ontbijt kreeg een tien. Daarna door. Allemaal fijne grintpaden en maar enkele keren een steil stuk. Het weer was goed. Rond 10 uur alleen nog t-shirt. Het was ook hier zondag en we werden door heel veel spanjaarden een buen camino toegewenst. Max droomde al 2 dagen van Refugio Paderborn in Pamplona (en wil daar 2 dagen blijven) en ik van een internetcafe. Als ik dit zou vinden in Pamplona zou Karin doorlopen.

Ook wilde ik geld pinnen en de 5e pinautomaat was al raak. De voorgaande 4 waren defect. In Villava begon het stedelijk gebied (niet mooi) We kwamen veel andere pelgrims tegen. Hier heb ik wel nog 2 bananen op de kop getikt.

Pamplona liepen we om 12.00 binnen via een van de oude stadspoorten. Zeer indrukwekkend. Zoals gezegd: geen stieren in de straten. Mooie oude stad. Erg warm reeds. In een winkeltje heb ik een heerlijke bobadilla besteld met die verse rauwe ham (serrano??) EU 3,-. Daarna naar het Office de turismo, die me de weg wezen naar het internetcafe, waar ik geschreven heb tot 14.00 siestatijd.

Toen verder de stad uit. Komt opeens een Fransman (desolee) op mij af of ik farnsman was (dat vlaggetje van Ton en Edgar). Ik zei dat ik Nederlander was maar kon ze in keurig Frans naar het grote centrale plein sturen waar ik net vandaan kwam en daar stikte het van de restaurantjes.

Bij het uitlopen van de stad via de grote citadel (schitterend) werd ik achteropgelopen door Robert en Sonja uit Duitsland. EEn stuk samengelopen, maar hij wilde per se naar de citadel toe en daar heb ik er genoeg van gezien.

Buiten Pamplona in de laatste 5 km veranderde het landschap en steeg de temperatuur.

Daar liep ik Anna uit Letland achterop en die zat er helemaal doorheen. het was ook nog bergop tegen de heuvel op, die we reeds zien liggen en waar we morgen nog 8km tegenop moeten.

Om 15.30 kwamen we aan in een wondermooie refugio met een engels sprekende dame, die iedereen wil verzorgen. 10EU voor dit mooie onderkomen. Anna werd als eerste onderhanden genomen: 7 blaren en erg vochtige voeten en schoenen. En hier is de oplossing: Maandverband over de zolen en elke 2 dagen verwisselen!! Anna loopt nu blij rond.

Douches werkte prima en ik kon mijn was bij die van Robert en Sonja doen. Mijn vochtige spullen van vanochtend zijn ook allemaal droog. Zelf heb ik nog steeds geen blaren en de spierpijn valt ook reuze mee. Straks heb ik ook voor het eerst de pijpen van mijn broek geritst.

Nu nog even een wijntje drinken (ze komen geregeld kijken waar ik toch blijf) en om 22.00 weer onder de vette lappen (ik slaap alleen in mijn lakenzak).

2e etappe. Roncesvalles - Larrasoaña

Degenen, die mij kennen zullen zich wel afvragen: ¨Hoe krijgt hij toch die ñ in zijn verhaal? Wel hier is de onthulling van dit geheim: Staat gewoon op het toetsenbord.

06.00 reveille met Gregoriaanse muziek. EEn stel Amerikan heeft hartstochtelijk geprobeerd deze uit te zetten, maar dat ging niet.

Om 06.30 liep ik in lichte regen (hoezo Hollands weer) onder mijn parapluutje al op de camino door het bos. 100 meter voor mij liepen een stel met hun licht te klooien in plaats van dat ze hun ogn gewoon aan het donker laten wennen. Het regende meer dan 3 uur en ik liep door een landschap met voornamelijk koeien. Van de 27 km van vandaag bleken er 22 over onverharde weg te gaan en ik vond dat nog plezierig ook.

Kwam nergens een ontbijtent direct langs de route tegen, dus heb ik de resten van het lunchpakket (de boerenomelet) van de dag ervoor maar opgegeten. Op een gegeven ogenblik moesten we over een klein riviertje over een betonnen ondergrond, die ong. 2 cm onder water stond. Ik was de eerste van een groepje dat op dat moment achter me liep. Ik riep nog¨Pas op dit is glad¨maar toen lag ik al voorover (de 12kg in de rugzak hielp hierbij) in de majjem. Alles nat aan de voorkant. gelukkig niets aan mijn Iphone en fototoestel. En je snapt het al: de rest kwam droog over. We waren 1km van een dorp af en daar heb ik me in een supermarktje annex restaurant omgekleed: hypermoderne toiletten).

Toen ik omgekleed was had ik weer 1kg bagage extra: vochtige kleding). Maar ja 12 of 13 kg in je rugzak, wat maakt dat uit. Toen ik van het omkleden terugkwam zat er een dame aan mijn tafel, die ik de dag ervoren enkele malen voorbij was gelopen en zij mij. Dit bleek Karin, mondhygieniste uit Munchen te zijn. We stapten samen naar buiten en zijn ook samen verder gelopen. In het volgende dorp moest zij bananen hebben en daar kwam Max (ook met bananen) student uit Hannover bij ons. Gezellig kletsend hebben we die dag doorgelopen. Waren toch in totaal weer 280 meter omhoog en 270 meter omlaag met flink steile stukken.

Sorry ik moest even weg om het Wilhelmus te zingen. Want alle nationaliteiten hebben hun hymne gezongen (US, Letland, Zweden), maar dit terzijde.

Ook hebben we op deze dag als lopers veel mountainbiker pelgrims gepasserd, tenminste als zij op de steile stukken hun karretje naar boven moesten duwen. later kwamen ze dan weer met een rot vaart naar beneden. Sommigen hadden gelukkig een bel.

Añs lunch had ik koffie met een bladerdeegtaartje met vijgen. Erg lekker

Om 16.00 waren we in Larrasoña, waar een bejaarde dame de (primitieve) refugio runde met strakke hand: schoenen buiten, 22.00 slapen en voor 07.30 weer weg. Gelukkig gaf ze ook een stempel en de kosten van de overnachting waren EU 6,-. Ik kwam weer in een (wiebelig) bovenbed terecht. Gelukkig werkten de douches ook alleen kwam het water er letterlijk aan alle kanten uit. Ik stond me af te drogen in mijn hok en kreeg nog een straal van Bill, mijn US collega uit New Jersey. Maar hij had ook mijn straal over de schutting gekregen.

We sliepen met 28 man/vrouw op het slaapzaaltje.

Toen erg lang wassen van al mijn zeiknatte spullen en die konden gelukkig allemaal in de zon drogen. Echter allen mijn broek was helemaal droog. Alle collega´s vonden dat ik talent voor wassen had. Ik had wasmiddel gekregen van Karin want zij von haar tube te zwaar.

Toen gezellig gegeten in een typisch spaans restaurantje voor EU12,- : Knoflooksoep (heerlijk, aardappels met draadjesvlees op z´n spaans een ijsje (soort magnum), Baskische rode wijn (Eskortit). Smaakte allemaal prima.

Toen we terugkwamen uit het restaurant (Dave uit Schotland en ik waren de laatsten) ontdekten wij nog een halfvolle fles Rioja op de tafel voor de refugio. Wij vonden het allebei een vorm van drankmisbruik om deze fles te laten staan en hebben onze plicht gedaan: gezellig kletsend deze fles uitgedronken en toen om 21.45 naar bed ruim binnen de tijdslimiet van mevrouw de directeur.

1e etappe vervolg Saint Jean pied de port - Roncesvalles

Ik was net met die 2 rokende spanjaarden in de gigantische refugio in Roncesvalles aangekomen. Ik kon door het poortje, maar zij moesten door het bos weer terug. Ik hoor ze nog vloeken, terwijl ik wel 10 keer muchas gracias heb gezegd.

In de refugio kwam ik in het gerenoveerde gedeelte terecht. Daar kreeg ik bed nr 270 toebedeeld en moest EU 10,- betalen voor het bed, het droge onderdak en de douche. Die was geweldig: flinke straal en warm Dat was een bovenbed en er sliepen die nacht meer dan 300 pelgrims. Alle hospitaleros waren nederlans en zo werd ik in de wasserij gematst. Ik mocht zelf mijn wasje doen en hoefde maar Eu 1,50 voor de wasdroger te betalen want ik kon meeliften met een stel australiers.

Ook had ik weer een schone kussensloop. Een grote slaapzaal met elke keer 4 persoons couchettes: 2 beneden en 2 boven. Het snurken vil best mee. Weinig last van gehad.

Lekker gegeten: groentesoep, eendepoten met aardappels (goed vet en zout) en verse bramenyoghurt. lekkere wijn uit Navarra en bier uit Santiago: Estrella Galicia (0,5 ltr voor 4 EU).

Om 21.30 slapen want de wekker gaat weer om 06.00. benieuwd of ik morgen stijf ben, want het ging best goed vandaag.

Wat heb ik een geluk

Hier in het dorp waar ik ben een antieke internetkast gevonden. Lijkt meer op een telraam of flipperkast. Voor 2EU kan ik 40 minuten aanklooien. 2 keer op een dag internetten. het moet niet gekker worden.

Ik heb net gegeten. Had gekozen voor het ¨vleesrestaurant¨¨ Mijn 2 maatjes Max en Karin zijn ergens anders op de camino. Met het eten van een menu peregrino is het zo dat je in het restaurant aanschuift. Ik was de eerste en effe later kwam een norse spanjaard bij mij aan tafel zitten. Sprak werkelijk geen enkel woord over de (Spaanse) grens.

Een zeer vriendelijke mevrouw hielp mij maar hetzelfe laken een pak. Uiteinedlijk heb ik een tonijnsalade gegeten en kipschnitzel (sorry moest weer even muntjes in deze flipperkast gooien) en spaanse tiramisu toe (dat spul was doordrenkt met alcohol, en ik weet niet welke), lekkere lokale rode wijn: vina de saxo, en ook nog San Miguel bier (lekker en goed koud) en dat alles voor de somma van 11EU.

1e etappe Saint Jean pied de port - Roncesvalles

06.00 opstaan. alles inpakken, ontbijten. Diner van gisteren: linzensoep met gegratineerde bloemkool en spek met als toetje kaas. Lokale wijn erbij.Een heerlijk lunchpakket: groot stuk stokbrood met een versgebakken boerenomelet. We kunnen de route Napoleon nemen en om 07.00 op weg. Lekker nederlands weer: lichte regen. Mijn klein paraplutje deed het geweldig. Toen ik onder de stadspoort doorliep kreeg ik toch even een brok in mijn keel (nu trouwens ook weer). Na 50 jaar eindelijk op weg. Maar die brok was zo weg want de weg begon gelijk (flink) te stijgen en dat zou zo 6,5 uur doorgaan. Daar liggen wat calorieen en zweetdruppels van mij op die weg. In het eerste uur al flink wat lijden gezien: huilende meiden die niet verder wilden, amechtig hijgende mensen. Zelf ben ik in een rustig tempo gelopen. Het bleef maar stijgen. Kwam geen einde aan. Ik snapte ook waarom de wegwijstekens op de grond waren getekend: Daar was ik immers met mijn neus vlakbij. Soms was het echt stijl met keien en grote scherpe kiezel. Regelmatig gestopt. Geen trek in eten maar des te meer in water. De camelbak is geweldig.

Fantastische vergezichten toen na 3 uur de regen ophield. In de voetsporen van Romeinse keizers, Karel de Grote en Napoleon en dan ik!! met dat verschil dat de eerste drie dit per paard en ezel deden en ik arme sloeber moest te voet.

Het weer varieerde: na de regen zonneschijn en toen weer motregen en vlak voor de top na 6,5 zware uren (ja dat heb ik weer) liepen we in de wolken, Weg vergezicht.

En toen naar beneden: Er was gewaarschuwd dat het stijl zou zijn. Nou dat klopte. Ik hb besloten om met mijn stokken deze afdaling te doen en dat ging vanaf de eerste minuut goed. Ik daalde vrij snel terwijl ik het voor mijn gevoel niet zo snel deed. Later in Roncevalles zat een dame in het restaurant, die net terug was uit het ziekenhuis van Pamplona: gevallen tijdens de afdaling en bovenarm gebroken. Om haar nog een buen camino te wensen ging mij toch wat te ver.

Het laatste stuk ging het toch mis: verkeerde weg genomen en 3 km verkeerd gelopen. Toen kwam ik twee verwaalde spaanse toeristen tegen met hun auto. Die mannen waren knap chagrijnig. Spraken ook alleen maar spaans en het duurde bijna een kwartier voordat ze begrpen dat ik hen vroeg om mij naar Roncevalles te brengen. Dat deden ze. Ik werd op de achterbank tussen de andere rotzooi gezet (wat een zootje was het in die auto) en daar gingen we. Als beloning staken ze alletwee zo´n Gauloise op. Ik stikte bijna de moord en toen ik flink begon te hoesten ging het raamje een beetje open. Een uur later dan gepland was ik binnen in een reusachtig complex geleid door nederlanders en nu komt de dame vertellen dat ze gaat sluiten: siesta..... Tot de volgende keer.

Sain Jean Pied de port

Keurig op tijd in Sain Jean. Ik was zelfs een uur te vroeg bij de refugio. Dan maar eerst lunchen 2 deuren verder in een Baskisch restaurant: Eerst een Baskisch bier Akerbeltz. Lekker. Daarna een salade van quesedillas en een brochette van magret de canard en koffie en og een glas wijn uit de streek voor EU 13.

Toen naar de refugio, daar stonden al 2 amerikanen voor de deur: John uit San Diego en Charles uit Buffalo. Effe geklets en toen konnden we naar binnen. Hospitalera Joxelu was zeer viendelijk. Ik kreeg een benedenbed in een kamer van 8 personen. Maar eerst beneden de schoenen uit, dat is wet op de camino. Lekker gedouched en mijn eerste was gedaan. Toen Ine gebeld en wifi geprobeerd, maar dat was er in heel Saint Jean niet en later ook niet tot vandaag in Pamplona.

Totaal 21 pelgrims en voor het eten moesten we ons kort aan elkaar voorstellen. Ik telde 7 nationaliteiten. Toen diner (zelf tafels dekken) , slapen, ontbijt en lunchpakket voor EU30,-.

We kregen te horen dat we zeer waarschijnlijk de route N`poleon konden lopen.

22.00 slapen en verplicht licht uit. Mijn hoofdlamp is een zegen. Met dat ding op mijn knar kan ik ´s nachts de weg tussen de rugzakken naar de WC goed vinden.